نوشته شده توسط : ali

adakit.ir

almasshoping.ir     aliabad-samacollege.ir    persianissimo.ir       rashtcemetery.ir    kafetakhfif.ir          axnew.ir

iranmicronet.ir    astaraonline.ir    atenas.ir    ghorvehtvto.ir     concrete-day.ir


greencard-pro.ir   varshahid.ir   fllowers313.ir         polyethylenes.ir     boran-barzan.ir        chemaztapeh.ir

*************************************************************************

mersada.ir
 
 
****************************************************************
 
***********************************************************************
 
 
      
 
*********************************************************************
 
*************************************************************************
***********************************************************************

 asrejavanan.ir  buyshimmer.ir femalehours.ir arbbatarh.ir buy-best.ir

 ******************************************************************

bahalbaxx.ir  iranwebbase.ir pnn24.ir rao-co.ir   sisx.ir

*******************************************************************

adote.ir asnafkaraj.ir b8b.ir gorganblog.ir buyslim-patch.ir downloadmovies.ir e-fakhteh-a.ir
 
**********************************************************************
 Ansar83.ir  lovelykids.ir  mazinet.ir   galaxy-kids.ir  gilanjobs.ir   b-gharargah.ir
Bia2prozhe.ir  newsresan.ir     Yeganehcloob.ir  zibar.ir  Castledl.ir ddfsb.ir  Deckcha.ir

 
 
 



:: بازدید از این مطلب : 14
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 11 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

با عنایت به قوانین و مقررات موجود برای ثبت برند و علائم تجاری چه در داخل ایران و چه خارج از ایران ثبت این علائم نیازمند تبعیت از برخی از قوانین و مقررات بوده و هر نوع برند و علامتی را نمی توان ثبت کرد .

به موجب قوانین ثبت علامت و اختراعات تنها علائمی می تواند ثبت شود که جدید و نو بوده و شرایط عدم پذیرش موجود در قوانین مربوطه را نداشته باشد. مثلا برند در طراحی برند نباید از واژه های عام و یا برخی واژه های خاص گمراه کننده استفاده شود ، واژه های توصیفی ، کلمات و واژه هایی که نظم عمومی را مختل کرده و یا با شرعیات و اخلاق حسنه مغایر می باشند ، علائمی که در آن اثری از علائم کشوری ، پرچم ها و نشان های دولتی و بین المللی وجود داشته باشد ، علائم تکراری و یا بسیار نزدیک به طرح های موجود دیگر ، علائمی که نتواند ماموریت برند را یعنی تمایز بین کالا و خدمات شرکت را ایجاد نماید ، علامت هایی که خریدار را در خصوص مبدا و ماهیت کالا دچار اشتباه کند و برخی دیگر از این نمونه برند ها نمی تواند اجازه ثبت پیدا کرده و پس از ارائه اظهار نامه ثبت این برندها و با بررسی هایی که توسط کارشناسان این حوزه انجام می شود تمامی این برند ها برگشت خواهند خود و تنها چیزی که برای درخواست کننده باقی می ماند سرمایه ای است که از دست داده و زمانی که به هدر داده است .

پس دو موضوع را باید برای برند و علائم تجاری به شدت در نظر داشت. اول اینکه قبل از هر اقدامی خواسته ها و مفاهیم مورد نظرمان را برای انتقال به مخاطبین در نظر بگیریم و دوم اینکه مطمئن شویم طرح برند ما جدید و بدیع بوده و نمونه آن قبلا ثبت نشده باشد ضمن اینکه موارد ذکر شده در بالا را باید رعایت کرد .

منظور از اینکه گفته می شود باید برند مفهوم و پیامی داشته باشد این است که باید طراح برند به این نکته توجه کند که کالا و خدمت شرکت و یا فرد چیست و چه کاری می خواهد و یا دارد انجام می دهد .چه جامعه ای از مشتریان او می توانند باشند و این جامعه از این خدمت و یا محصول چه انتظاری دارند . با بررسی کیفیت و کمیت محصول و آنچه که صاحب برند به دنبال انتقال آن است می توان بر روی مفهوم آن کار کرد. اجازه دهید مثالی بزنیم . شما به عنوان تولید کننده جارو برقی هستید و برای این خدمت می خواهید برندی ایجاد کنید. مشتریانی که جارو برقی می خرند می خواهند با کمترین زمان و با بهترین کیفیت منزل و یا محیط پیرامون خود را تمیز کنند. شما به عنوان تولید کننده می خواهید بگویید این جارو هم با مکش مناسب زود کار نظافت را انجام می دهد و هم به دلیل داشتن قدرت مناسب موتور پاکیزگی با کیفیتی به همراه دارد و ضمن آن مثلا می تواند کار گردگیری و یا مثلا دارای سیستم هوشمند ایکس هم برای تشخیص پاکیزگی می باشد.

در این مثال دو نوع خواسته وجود دارد. خواسته مشتری و خواسته تولید کننده . خواسته های مشتری را به خوبی تولید کننده برآورد کرده و در کنار آن دو پارامتر بهتر نیز ارائه می دهد . برند مورد نظر تولید کننده باید هم به مشتری دیدگاه بدهد که خواسته های او برآورده شده است و هم او را به این نتیجه برساند که به غیر از خواسته های او موارد دیگری هم وجود دارد که بالاتر از سطح انتظار او می باشد.

این می شود مفهوم برند برای مشتریان و سازمان که البته باید در طراحی دقت شود که نمونه های تکراری و خلاف موجودیت برند و پذیرش او حذف شود تا مشکلی برای ثبت برند نباشد.

اما در مرحله دوم باید اطمینان پیدا کنید که این برند می تواند ثبت شود و مشکلی برای او از همه نظر های رد پذیرش وجود نخواهد داشت. در اینجا نیز دو پارامتر مورد نیاز برای توجه است. اول پارامتر های ملموس. منظور اینکه خیلی را حت خود طراح و صاحب برند می توانند متوجه شوند که استفاده از این طرح با شئونات اسلامی همخوانی ندارد ، این برند کاملا مشابه با فلان برند است و این پرچم و یا نشان دولتی است و نمی تواند در برند آورده شود و …

اما پارامتر دوم که بیشتر صاحبان برند از آن ضربه خورده و نمی دانند که این موضوع می تواند آنها را به دردسر اندازد مواردی است که از آن اطلاع ندارند . مثلا برندی با با صرف زمان زیاد ایجاد می کنند و بعدا رد می شود و این به دلیل وجود برندی است که از آن اطلاعی نداشته اند و یا به دلیل موضوعی است که از نظر قانون مورد قبول نیست هر چند به نظر خود طراح و صاحب برند مورد کاملا معمولی باشد.

بنابر این توصیه اکید می شود قبل از اقدام برای ثبت برند و علائم تجاری و یا حتی قبل از اقدام برای طراحی امکانسنجی ثبت برند بررسی شود . بهترین روش برای این موضوع استعلام ثبت برند می باشد.

برای استعلام ثبت برند دو راه بسیار موثر وجود دارد و توصیه می شود از حتما قبل از ثبت برند از یکی از این دو راه اطمینان پیدا کنید که برند قبلا ثبت نشده باشد و یا می توانید این برند را ثبت نمایید.

اولین راه مراجعه به پایگاه اینترنتی اطلاعاتی روزنامه رسمی کشور می باشد . این سامانه یکی از معتبرترین راه ها برای استعلام ثبت برند می باشد . در این روش با ورود به این سامانه باید به قسمت آگهی های قانونی مراجعه نموده و گزینه علامت تجاری را انتخاب کرده و اطلاعاتی که مورد نیاز است را وارد نمایید و جستجو کنید .در صورتیکه به درستی اطلاعات مورد نیاز را وارد کرده باشید مواردی که می تواند مشابه برند شما باشد و یا موارد نزدیک آن در این سامانه به شما نشان داده خواهد شد .

در این روش می توانید از تمامی برند های ثبت شده در 45 طبقه کاری مطلع شوید . حتی ممکن است در برخی موارد نیاز بدانید یک برند را که مربوط به یک نوع خاص از محصولات و خدمات می باشد با استفاده از همان نام برای محصول و یا خدمتی متفاوت استفاده نمایید که با استعلام از این طریق می توانید امکانسنجی نمایید.

اما راه دیگری نیز برای استعلام ثبت برند وجود دارد که می تواند اطمینان بخش تر باشد و آن هم استفاده از متخصصین و مشاورین این حوزه می باشد. به هیچ عنوان دانش و تخصص این افراد را دست کم نگیرید . همواره به یاد داشته باشید که برخی از علائم و نشانه های تجاری ممکن است در حال ثبت بوده و یا نمونه های خارجی ان وجود داشته باشد و بعد از اقدام برای ثبت تازه این موضوع را متوجه شوید.

بخصوص افرادی که می خواهند برند خود را در سایر کشور های نیز مورد استفاده قرار دهند باید بیشتر نسبت به این موضوع حساسیت نشان دهند . زیرا برند های فوق العاده زیادی بصورت بین المللی ثبت شده و جرائم بسیار زیادی هم برای افرادی در نظر گرفته شده که حقوق ناشی از برند های ثبت شده این افراد را نقض کنند .

متخصصین این حوزه با شناختی که نسبت به تمامی جوانب ثبت برند و انواع طبقات داخلی و خارجی این علائم دارند و با استفاده از روابط و راه هایی که می شناسند راه مطمئن تری هستند برای اینکه به شما این اطمینان را بدهند که برند شما قابل ثبت می باشد. حتی با استفاده از مشاوره و تخصص آنها می توانید برند خود را بصورت بین المللی و یا در سایر کشور های دیگر مورد نیاز ثبت نمایید تا نگرانی دیگری بابت اعتراض و شکایت افراد دیگر نداشته باشید.

همواره به یاد داشته باشید برند و علائم تجاری پس از ثبت برای صاحبان خود دارای ارزش زیادی شده و صاحب برند نسبت به آن دارای حقوق و مزایایی می شود و دولت موظف می شود که از این حق صاحب برند محافظت نماید. تمامی فواید برند و علائم تجاری موقعی بیشتر به چشم خواهند آمد که ثبت شده و این ثبت هم با ضریب اطمینان بالا انجام شده باشد.



:: بازدید از این مطلب : 19
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 11 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

هر چند برند با نام لوگو و آرم هم شناخته می شود و بین آن تفاوتی گذاشته نمی شود ولی با این وجود و به شکل دقیق تری هم می شود لوگو و برند را تعریف کرد تا تفاوت های ریز و احتمالی آنها خودشان را نشان بدهند .

وقتی به دنبال بیان یک حرف یا مفهوم در قالب یک شکل هستیم باید لوگو طراحی کنیم . لوگو در واقع یک نماد است برای رساندن یک مفهوم خاص. لوگو یا آرم اغلب شبیه امضاء و یا نشانه ای هستند که وجود یا حضور یک موسسه و یا یک فرد حقیقی را بیان می کنند که در واقع این لوگو متعلق به آنها می باشد . آرم و لوگو در جاهایی که فرد صاحب لوگو یا موسسه صاحب لوگو در آنجا قرار دارند ولو به مدت کوتاهی ثبت و نگهداری می شوند و رد پای آن شخص یا سازمان را در آنجا نشان می دهند .

در زمینه طراحی های گرافیکی طراحی نشانه تجاری کاری بسیار تخصصی است و نیاز به دانش های زیادی دارد . این فعالیت به دوره های بسیار دور و به زمان انسان های اولیه بر می گردد جایی که اشکال ترسیم شده کار انتقال مفاهیم را برای انسان های نخستین انجام می دادند .

ایجاد یک لوگو یا علامتی گرافیکی توسط سرمایه داران تجاری و موسسات و حتی اشخاص حقیقی برای متمایز کردن خود در دیدگاه عموم و بخصوص افرادی که به آنها مراجعه می کنند می باشد . این علامت ها یا تماما گرافیکی و با استفاده از نمادها و سمبل های مختلف بوجود می آیند که البته باید برای افراد و مشتریان اغلب شناخته شده باشند و یا از نام فرد حقیقی و یا حقوقی انتقال دهنده مفهوم الهام می گیرند . مانند نام کارخانه و شرکت و …

در دوره های بسیار دور برای حروف چینی و ایجاد فونت و نشانه از فلز های داغ و یا دشنه هایی برای کنده کاری و … بر روی برخی از اجسام استفاده می شد ولی امروزه این نشانه ها و لوگو اغلب توسط دستگاه های پیشرفته و با توجه به الهام از موارد مورد نظر طراحان و صاحبان لوگو بوجود می آیند .

لوگو یا آرم بیشتر و تنها با استفاده از عناصر زبانی به وجود می آیند که به آنها به همین دلیل لوگوتایپ و یا تایپو گرافی هم می گویند ولی دسته ای از آرم ها نیز هستند که به آنها آرم شمایلی هم گفته می شود و آین دسته از آرم ها با الهام و ترکیب با عناصر شمایلی به وجود می آیند . اما دسته ای دیگر هم هستند که هم از عناصر شمایلی و هم عناصر نوشتاری برای خلقشان بهره برده شده است . دسته سوم پیچیدگی های بیشتری دارند و به عنوان برند و یا علامت تجاری مطرح تر هستند .

لوگو یا آرم نه تنها برای شرکت ها و اشخاص حقوقی دارای ارزش و اهمیت می باشد که از نقطه نظر مشتریان هم دارای بعد اهمیتی بالایی می باشد. در واقع مشتریان با نگاه و توجه زیادی که به لوگو یا آرم یک شرکت یا فرد حقیقی می کنند به ارزش واقعی محصولات و خدمات آن شرکت و یا فرد حقیقی پی خواهند برد .

باید بر روی شعور و دانش مشتریان حساب ویژ های باز کرد و در طراحی لوگو از احتمالاتی که می تواند بر روی سود و زیاد و یا کسب شهرت به آنها کمک کند استفاده نمایند .

به راحتی و با یک تعریف ساده می توان گفت لوگو و یا آرم در واقع همان برند ویا علامت تجاری هستند . برند های تجاری به دنبال انتقال مفهوم و دادن دیدگاه به مشتریان بوده و وظیفه و رسالت تمایز بین کالاها و خدمات شرکت ها را به خوبی انجام می دهند البته مستلزم این است که در طراحی لوگو و برند و یا علامت تجار ی خواسته ها و تفکرات صاحبان برند در نظر گرفته شود .

برند یا لوگو در بر دارنده نماد و نشان های پیچیده تر و مفهومی تر هم می تواند باشد . مثلا در هنگام طراحی برند تنها انتقال مفهوم ساده در یک نوشته و یا نشان کفایت نمی کند . در برند ماهیت محصول ، فرهنگ استفاده و حتی شخصیت افراد مصرف کننده آن برند هم هدف قرار می گیرد . بار ها شنیده اید که گفته می شود فلان محصول فقط به درد انسان های پول دار می خورد و این همان نقش و تاثیر برند بوده است .

 

تفاوت بین لوگو و برند

در ایران واژه برند برای کالاها و محصولاتی به کار می رود که جایگاه خود را در بازار پیدا کرده و به نوعی شهرت خود را در بازار مشتریان به دست آورده اند و مشتریان این محصول هنگام خرید بدون تفکر در خصوص سایر محصولات مشابه تنها به سراغ آن محصول با همان نام و نشانه تجاری می روند و این یعنی برند تاثیر گذار بوده و توانسته ذهن مشتریان را برای رجوع به سمت محصولات شرکت به خوبی متقاعد کرده باشد .

 

با نگاهی به دیدگاه کاتلر تفاوت میان برند و لوگو یا نشانه را بازتر می کنیم.کاتلر معتقد است لوگو تنها نشانه ای از سازمان است در حالیکه برند ماندگاری نام شرکت در ذهن مشتریان است .

در واقع وقتی یک نشانه توسط شرکت شما طراحی می شود هم می تواند به عنوان لوگو شرکت باشد و هم می تواند برند شرکت شما شود . اما چگونه ممکن است؟

طراحی یک نشانه تجاری در ابتدا تنها به عنوان نشان تجاری بر روی محصولات و برای خدمات شما معرفی می شود و شما تنها کاری که با این نشان انجام می دهید ایجاد تمایز بین کالاها و خدمات خودتان با سایر شرکت ها می باشد. اما در کنار این کار شما با معرفی خودتان با این نشانه به مشتریان در واقع در حال معرفی نشانه تجاری خود هستید . لوگو شما در حال رشد و بلوغ است و نیاز دارد تا با برنامه ریزی مناسب و صرف زمان و هزینه و مدیریت مناسب پخته تر شود.

باید لوگو بتواند بین مردم جایگاه خود را پیدا کند . وقتی این لوگو به خوبی بین مردم رواج پیدا کرد و کیفیت و کمیت و خواسته های مورد نظر مشتریان را بخوبی جوابگو بود تا جایی که مشتریان در هنگام نیاز به آن محصول و یا خدمت بدون توجه به سایر لوگو ها و نشان های موجود تنها به سراغ لوگو و نشانه شما آمده و شما را انتخاب نمایند یعنی لوگو و شنانه شرکت توانسته روح و فکر مشتری را مجذوب خود کرده و به عنوان یک برند خود را معرفی نماید .

 

در نتیجه ایجاد یک نشان تجاری یعنی ساخت یک لوگو و آرم برای شرکت و مدیریت و برنامه ریزی و رساندن آن به اوج اقتدار و با شهرت زیاد یعنی برند شدن لوگو شما. پس زمانی شرکت می تواند ادعا کند که برند دارد که محصولات او در بین مشتریان ممتاز باشد و بتواند به عنوان بهترین خود را در جامعه مشتریان نشان دهد . برند یعنی بهترین بودن لوگو در بین سایر لوگوها و این تفاوت مفهومی برند و لوگو می باشد.

بنابر این لوگو و برند در اصل یکی هستند و نیازی نیست که برای ثبت بین لوگو و برند تفاوتی ایجاد شود. آنچه در اداره مالکیت صنعتی ثبت می شود و برند یا علامت تجاری نامیده می شود در واقع لوگو یا آرم یک شرکت تجاری و یا فرد حقیقی است و زمانی این آرم به برند تبدلی می شود که خواسته های سازمان را به خوبی منتقل کند و جایگاه بهترین را که شرکت به دنبال او بود به دست بیاورد .

بهتر است اینگونه توصیف شود که لوگو باید ثبت شود و سپس تلاش شود تا لوگو بتواند تبدیل به برند شود .

اما این ها تماما ظاهر امر و دیدگاه مشتریان و جامعه هدف یک شرکت می باشد. آنچه اهمیت دارد تعریف این دو یعنی لوگو و برند می باشد که از نقطه نظر قانون و اداره ماکیت صنعتی هر دو به عنوان علامت تجاری یک شرکت و فرد حقیقی شناخته می شوند و برای ثبت و نگهداری آنها تمامی مراحل و مدارک یکسان هستند .

به یاد داشته باشید برند و لوگو در نزد قانون و مشتریان تفاوت هایی با هم دارند و مشتری زمانی علامت و نشانه شرکت شما را به عنوان برند می شناسد که تعریف و تمجید آن را از تمامی مشتریان و مصرف کنندگان شنیده باشد و همچنینی در هنگام خرید و نیاز به آن تنها به آن محصول بدون در نظر گرفتن نام های دیگر فکر کند و در واقع روح و روان و عقل و دانش او محصول شما را انتخاب کند .

امیدوارم با دو مفهوم رایج برند و لوگو ( آرم ) در بین جامعه و قانون به خوبی آشنا شده باشید و توانسته باشیم در این مقوله از این دو منظر به توصیف علائم تجاری بپردازیم .



:: بازدید از این مطلب : 15
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 11 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

شرکت های سهامی عام پس از ثبت و راه اندازی و در طول زمان فعالیت خود نیاز به انجام تغییراتی اجباری و یا اختیاری در شرکت داشته و بدون در انجام این تغییرات عملا حیات شرکت به خطر خواهد افتاد . مجامع عمومی موسسین به عنوان بنیان گذاران یان شرکت ها در ابتدای شروع فعالیت شرکت های سهامی عام تصمیماتی را اتخاذ می کنند مانند تصویب اساسنامه شرکت ، تعیین مدیران شرکت ، تعیین بازرسین شرکت ، تعیین میزان سرمایه مورد نیاز ، تعیین نحوه پذیره نویسی و تهیه اوراق سهام و … و ضمن درج در اساسنامه مقدمات راه اندازی شرکت را فراهم می نمایند. اما همه این تصمیمات می تواند در برهه ای از فعالیت شرکت به اجبار و یا به اختیار شرکت مورد تغییر قرار بگیرد .

مرجع تصمیم ساز برای انجام هرگونه تغییراتی در شرکت های سهامی عام مجمع عمومی فوق العاده خواهد بود . لذا با عنایت به مندرجات اساسنامه و با رعایت نفرات تعیین شده و تشکیل دهنده مجامع عمومی فوق العاده این جلسات با حداکثر نفرات تعیین شده باید تشکیل شوند و در خصوص نوع تغییراتی مد نظر و طرح شده در دستور جلسه مجمع بحث و تبادل نظر نموده و تغییرات مورد نیاز را جهت اعمال تصویب نمایند . این تصمیمات باید در صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده درج و با امضاء تمامی نفرات مجمع برای انجام تغییرات به همراه سایر مدارک مورد نیاز به اداره ثبت شرکت ها ارسال شود .

در شرکت های سهامی عام و همچنین شرکت های مختلط سهامی که بیش از 12 نفر سهامدار دارند صورتجلسه باید توسط هیئتی منتخب به نام هیئت منتخب ناظر که حداقل متشکل از 3 نفر باشد باید تایید و تصویب شود .

هر گونه ثبت تغییرات در شرکت های سهامی عام باید طبق قوانین و مقررات موجود در قانون تجارت و همچنین با در نظر گرفتن انواع آئین نامه ها و دستورالعمل های موجود و قوانین خاص بازار اوراق بهادار و همچنین دستورالعمل ثبت و عرضه عمومی اوراق بهادار مورد تصویب سازمان بورس و اوراق بهادار انجام پذیرد .

حتی تشکیل جلسه و تعیین تغییرات و تصمیم گیری در مورد آنها و دعوت از مجامع عمومی فوق العده با مجوز و تایید سازمان بورس و اوراق بهادار ممکن است .

اما انواع تغییرات و نحوه انجام ان در شرکت های سهامی عام به ترتیب زیر می باشد :

 

نحوه افزایش سرمایه

افزایش سرمایه در شرکت های سهامی عام دلایل مختلفی دارد که مهمترین آن انجام پروژه های بزرگتر و بیشتر و ورود به بازار های جدید و گرفتن سهم بیشتری از بازار در داخل و خارج از کشور می باشد . برای این منظور باید پس از مهیا نمودن شرایط تشکیل جلسه مجمع عمومی و تشکیل این جلسه این مجمع اقدام به صدور مجوزی با رعایت مقررات سهام جدید نموده و سهام جدید تعریف و صادر شود . برای افزایش سرمایه در شرکت های سهامی عام تادیه مبلغ اسمی سهام جدید الزامی است و باید از طرق زیر این کار انجام شود :

پرداخت نقدی مبلغ اسمی سهام
تبدیل مطالبات نقدی اشخاص از شرکت به سهام جدید
سود حاصله ، اندوخته و عاید شده شرکت که هنوز تقسیم نشده است انتقال به سرمایه شرکت شود .
تبدیل اوراق مشارکت شرکت به سهام
البته باید در نظر داشت که نمی توان اندوخته قانونی شرکت را تبدیل به سرمایه برای شرکت کرد و این کار ممنوع است .

 

تأدیۀ مبلغ سهم جدید از محل مطالبات

چنانچه تصمیم مجمع عمومی فوق العاده این باشد که افزایش سرمایه شرکت از محل مطالبات نقدی باشد باید رضایت و موافقت خود طلبکاران شرکت برای این موضوع حتما دریافت شود در غیر اینصورت شرکت متخلف خواهد بود .

برای این منظور طلب هر یک از سهامداران بابت سود از طریق افرایش سرمایه از محل سود سهامداران جبران خواهد شد مگر اینکه خود سهامدار برای این موضوع رضایت نداشته باشد و طلب خود را مطالبه کند که باید طلب او نقدا پرداخت شود .

 

 

حق تقدم در خرید سهام جدید

یکی از موارد مهم در هنگام افزایش سرمایه شرکت در صورت تصویب مجمع عمومی فوق العاده برای افزایش سرمایه شرکت با صدور سهام جدید حق تقدم خرید و عرضه سهام می باشد . دارندگان سهام قبلی در شرکت دارای حق تقدم برای خرید سهام جدید می باشند و این موضوع از طرق مختلف مانند ارسال نامه درب منزل سهامداران قبلی باید به اطلاع آنها ابتدا رسانده شود و به آنها حداقل 60 روز فرصت برای تصمیم گیری و تهیه مبلغ برای خرید سهامد داده شود . هر چند نقل و انتقال سهام در شرکت های سهامی عام آزاد و بدون قید و شرط می باشد . حال در صورتیکه میزان سرمایه مورد نیاز شرکت توسط سهامداران قبلی تادیه و تامین نشد این سهام جدید باید بین سایر مردم عرضه شود .

اطلاع رسانی به سهامداران قبلی شرکت در خصوص نیاز به افزایش سرمایه شرکت و اینکه اولویت فروش سهام نفرات قبلی می باشند باید از طریق صدور گواهینامه های حق تقدم باشد . این گواهینامه های باید به آخرین آدرس اعلام شده سهامدارن قبلی نزد شرکت و این هم قبل از شروع به پذیره نویسی و فروش سهام ارسال شود . پدیره نویسی جدید شرکت باید در روزنامه کثیر الانتشار و سایت رسمی شرکت نیز درج گردد .

 

صرف سهام

بنا به تشخیص و تصویب مجمع عمومی فوق العاده در خصوص طرق صرف اضافه ارزش سهام فروخته شده ، هیئت مدیره می تواند به مجمع پیشنهاد دهد که شرکت اقدام به فروش سهم برای افزایش سرمایه مازاد اسمی سهام جدید بنماید و مجمع می تواند این موضوع را تصویب نماید .

 

کاهش سرمایه در شرکت سهامی عام

کاهش سرمایه در شرکت های سهامی عام هم می تواند بصورت اختیاری باشد و هم بصورت اجباری . هر اتفاق و دلیلی می تواند باعث شود مجمع عمومی فوق العاده تشکیل جلسه داده و کاهش سرمایه را مورد تصویب خود قرار دهد . در هنگام کاهش سرمایه الزاما باید تساوی کاهش سرمایه بین سهامداران رعایت شود و نباید در هنگام این کاهش سرمایه از یک نفر کمتر و از دیگری سهام بیشتری کم شود و باعت ضرر و زیان به سهامدارن شود . کاهش اختیاری سهامشرکت سهامی عام با کاستن از مبلغ اسمی بهای سهام انجام می گیرد . این موضوع باید به اطلاع همه سهامداران رسانده شود و میزانی از سهام آنها که کم شده دقیقا به آنها عودت داده شود .

 

انتشار اوراق مشارکت در شرکت سهامی عام

موضوع انتشار اوراق بهادار توسط مجمع عمومی فوق العاده و آن هم پس از تایید رعایت مقررات و ثبت و عرضه عمومی اوراق بهادار توسط سازمان بورس و اوراق بهادار انجام خواهد پذیرفت . در صورت تصویب مجمع عمومی فوق العاده این اوراق می تواند منتشر شود . مجمع عمومی می تواند خودش و یا با دادن اختیار به هیئت مدیره تعیین نماید که ظرف مدت حداکثر دو سال پس از صدور مجوز سازمان بورس و اوراق بهادار ، ارواق بهادار را تا مبلغ مصوب مجمع عمومی فوق العاده انتشار دهد . ضمنا انتشار این اوراق می تواند تمدید و یا تعویض شود که ان هم نیاز به تصویب مجمع عمومی فوق العاده خواهد داشت .

در شرکت های سهامی عام نقل و انتقال سهام آزاد بوده و نیازی به اطلاع رسانی ندارد . همچنین مجمع عمومی فوق العاده می تواند در خصوص تصمیم های زیر جمع بندی و در صورت نیاز به تغییرات در موارد زیر پس از تصویب و تنظیم صوتجلسه موارد را به اطلاع اداره ثبت شرکت ها برساند :

تعیین مدیران جدید و یا تمدید مهلت مدیریت مدیران قبلی
تعیین بازرس اصلی و یا علی البدل جدید و یا تمدید دوره بازرسان برای دو سال دیگر
تغییر آدرس شرکت
تغییرات در اساسنامه شرکت
تغییر در موضوع فعالیت شرکت اعم از افزایش و یا کاهش مواردی به موضوع قبلی و یا تغییر کلی فعالیت شرکت
تغییر صاحبین امضاء مجاز در شرکت
انحلال شرکت و اتمام موضوع فعالیت و یا دوره اعتبار شرکت
ایجاد شعبه و یا نمایندگی های جدید

البته ممکن است تغییرات دیگری نیز در شرکت های سهامی عام رخ دهد که بنا بر ضرورت و یا اختیار و توسط مجمع عمومی فوق العاده تصمیم گیری شود که تمامی این موارد شاید نیازی نباشد به اطلاع اداره ثبت شرکت ها برسد .



:: بازدید از این مطلب : 11
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 11 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

در این نوشتار قصد داریم به معرفی انواع شرکتهای تجاری در قانون تجارت ایران بپردازم. در قانون تجارت ایران مصوب سال 1311 هفت نوع شرکت تجاری منظور شده است. این شرکتها عبارتند از:
1- شرکت سهامی
2- شرکت تضامنی
3- شرکت با مسئولیت محدود
4- شرکت نسبی
5- شرکت تعاونی تولید و مصرف

شرکت سهامی
عموما شرکتهای مهم و بزرگ از نوع سهامی می باشند. شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به تعدادی سهام با ارزش یکسان تقسیم شده است و شرکا که سهامدار نامیده می شوند، می توانند با خرید هر تعداد سهام مالکیت شرکت را در اختیار بگیرند. فعالیتهای یک شرکت سهامی بر مبنای سه بخش است. 1- بخش تصمیم گیرنده 2- بخش اجرایی 3- بخش ناظر

بخش تصمیم گیرنده
مجامع سهامداران که با حضور سهامداران تشکیل می شود معرف این بخش است. مجمع هایی که برای تصمیم گیری در امور مختلف شرکت تشکیل می شود عبارتند از مجمع موسس، مجمع عمومی ،مجمع فوق العاده ومجمع عمومی فوق العاده.

بخش اجرایی
در شرکتهای سهامی یک گروه از سهامداران و با رای آنها به عنوان هیئت مدیره انتخاب می شود. هیئت مدیره وظیفه انتخاب مدیرعامل را به عهده دارد.

بخش ناظر
سهامداران ناظران و کنترل کنندگان شرکت سهامی هستند. آنها با رای خود در مجامع قدرت نظارتیشان را اعمال می کنند. بازرسین منتخب سهامداران از جانب آنها به بررسی صورتهای مالی شرکت می پردازند.

شرکتهای سهامی به دو نوع طبقه بندی می شوند: شرکتهای سهامی عام و سهامی خاص.
در شرکتهای سهامی خاص سرمایه اولیه شرکت بایستی به طور کامل توسط موسسین تامین شود. به علاوه انتقال و فروش سهم باید با موافقت میران و یا مجمع عمومی شرکت صورت گیرد. در شرکت سهامی عام بخشی از سرمایه اولیه از طریق فروش سهام به مردم و بقیه توسط موسسین تامین می شود. بنابر این هرکس می تواند اقدام به خرید این سهام نماید و برای فروش آنها هم احتیاج به موافقت دیگر سهامداران نیست. فرق عمده شرکت سهامی خاص و عام در قابلیت معامله در بازار بورس اوراق بهادار است. سهام شرکت های سهامی خاص امکان معامله در بورس اوراق بهادار را ندارد مگر اینکه شرکت به سهامی عام تبدیل شود. البته معامله سهام شرکت سهامی عام در بورس منوط به پذیرش آن در بورس است. پس فقط سهام شرکت سهامی عام در بورس مورد معامله قرار می گیرد، اما سهام هر شرکت سهامی عامی لزوما قابل معامله در بورس اوراق بهادار نیست. حداقل سرمایه برای تاسیس، حداقل تعداد سهامداران و همچنین عدم امکان صدور اوراق مشارکت در شرکتهای سهامی خاص نیز از وجوه افتراق این دو نوع شرکت سهامیست.
در شرکت سهامی – چه عام و چه خاص – مسئولیت سهامداران محدود به مبلغ اسمی سهام آنهاست. یعنی اگر شرکت اعلام ورشکستگی نماید. هر یک از سهامداران تنها باید با استفاده از سرمایه خود درشرکت بستانکاری ها را جبران کند و در صورتیکه سرمایه شرکت پاسخگوی مطالبات معوقه نبود، سهامدار مسئولیت دیگری برای پرداخت ندارد.

چرا شرکت سهامی ؟
می توان گفت که مهمترین فلسفه وجود و اهمیت شرکت های سهامی به کار گیری سرمایه وسیع برای انجام امور تجاریست. چرا که در شرکتهای غیر سهامی عموما میزان سرمایه به کار گرفته شده کم و همچنین ریسک از بین رفتن سرمایه بالاست. این در حالیست که در شرکتهای سهامی سرمایه و تعداد سهامداران می تواند بسیار زیاد باشد. مزیت دیگر شرکتهای سهامی آن است که سهامداران مدیران شرکت را انتخاب می کنند و از آن پس اداره شرکت به عهده آنهاست. شرکت در مجمع و بررسی عملکرد مدیران شرکت نهایتا دو روز در سال از سهامداران وقت می گیرد. این ویژگی شرکت های سهامی که مسئولیت سهامداران به میزان سرمایه آنها در شرکت است نیز مزیت بزرگی به شمار می رود. به عنوان مثال اگر شرکتی با سرمایه ده میلیون تومان ورشکسته شود و دوازده میلیون تومان طلبکار داشته باشد، طلبکاران حق مطالبه دو میلیون تومان اضافی را از شرکا نخواهند داشت.
حسن دیگر شرکت سهامی عدم تاثیر فوت یا خروج یکی از سهامداران در سرنوشت شرکت است. این در حالیست که در بعضی دیگر از انواع شرکت پس از فوت یکی از سهامداران امکان انحلال شرکت وجود دارد. به علاوه تنها شرکتهای سهامی هستند که موضوع عملیات آنها می تواند غیر بازرگانی باشد. قابلیت جذب سرمایه و همچنین پذیرفته شدن در بورس ( برای شرکتهای سهامی عام ) هم از وجوه برتری شرکت سهامی عام است.

شرکت با مسئولیت محدود
به دلیل وجود شباهت بین شرکت مسئولیت محدود با شرکتهای سهامی بلافاصله به توضیح ماهیت این نوع شرکت می پردازیم. در شرکتهای با مسئولیت محدود، مسئولیت تک تک سهامداران در برابر بدهی های شرکت محدود به سرمایه گذاری آنها در شرکت است. پس اگر داشته های شرکت پاسخگوی مطالبات بستانکاران نباشد، شرکا ( اینجا دیگر نباید گفت سهامداران ) تنها سرمایه خود در شرکت را از دست می دهند و فرد طلبکار حق تامین طلب خود از اموال شخصی آنها را ندارد.
با این اوصاف شرکت با مسئولیت محدود بسیار شبیه شرکت سهامی خاص می شود. مهمترین فرق این دو نوع شرکت این است که در شرکت با مسئولیت محدود سرمایه شرکت تبدیل به ورقه های سهام نمی شود. دیگر تفاوت این شرکتها در حداقل اعضای آنهاست حداقل اعضای یک شرکت سهامی خاص سه نفر است. اما شرکت با مسئولیت محدود تنها با دو شریک قابل ثبت است.

چرا شرکت با مسئولیت محدود؟
بزرگترین مزیت شرکت با مسئولیت محدود این است که هیچ گونه حداقل سرمایه ای برای آن در نظر گرفته نشده. لذا با هر میزان سرمایه قابل تاسیس است. به علاوه الزام قانونی برای ارائه مدارک مربوط به پرداخت سرمایه وجود ندارد. شرکت با مسئولیت محدود می تواند توسط چند مدیر موظف و غیر موظف اداره شود که جز شرکا نباشند و مدت مدیریت آنها محدود یا نامحدود باشد. حسن دیگر شرکتهای با مسئولیت محدود قلمرو آگهی هاست که نسبت به شرکت سهامی بسیار محدودتر است. از ویژگی های شرکت با مسئولیت محدود می توان چنین استنباط کرد که این نوع شرکت تجاری برای بنگاه های کوچک مناسبتر است تا شرکت سهامی.

شرکت تضامنی
در این نوع شرکت ها، هر کدام از شرکا ضامن تمام بدهی ها و دیون شرکت است. یعنی اگر مثلا کسی یک چک شصت میلیونی از یک شرکت تضامنی ورشکسته در دست داشته باشد، هر کدام از صاحبان شرکت که در دسترس وی باشند موظف است تمام پول او را بدهد و اهمیتی ندارد که سهم وی از از سرمایه شرکت چند درصد یا چه قدر است. بنابراین مسئولیت شرکا در شرکت تضامنی بیشتر از سایر شرکتهاست. زیرا تعهدات آنها محدود به به مبلغ سرمایه آنها نیست و در صورت لزوم وی مجبور به پرداخت دیون از اموال شخصی خود می باشد. این مهمترین فرق شرکت تضامنی با بقیه شرکت هاست. سود شرکت تضامنی به نسبت سهم الشرکه شرکا تقسیم می شود. برای ثبت شرکت تضامنی وجود حداقل دو شریک الزامیست. همینجا این نکته را بگوییم که در ایران معنی شرکت به مجموعه چند نفره ( حداقل دو نفر ) اطلاق می شود. اما در بعضی کشورها مثل انگلستان قانون، شرکت های تک نفره (sole person) را نیز به عنوان شرکت در نظر گرفته است.

چرا شرکت تضامنی؟
شرکت تضامنی بابت تضمینی که در قبال بدهی های خود از جانب تمام شرکا دارد بسیار مطمئن است و بستانکاران با دغدغه کمتری برای وصول مطالبات خود دارند و در نتیجه راحت تر به این شرکت وام داده می شود. اما از طرف مقابل بار سنگین مسئولیت در این شرکتها موجب شده که عموما شرکتهایی که شرکا آن متشکل از یک خانواده یا دوستان مطمئن به یکدیگر هستند به سمت این نوع شرکت بروند.

شرکت نسبی
این شرکت توسط دو یا چند نفر تاسیس می شود و هر یک از شرکا به میزان درصد سهم خود در سرمایه شرکت مسئول پرداخت مطالبات هستند. به عنوان مثال اگر شرکتی با دویست میلیون تومان بدهی ورشکسته شود، کسی که چهل درصد سرمایه شرکت را طبق اساسنامه تامین کرده موظف به پرداخت چهل درصد از دویست میلیون تومن بدهی یعنی هشتاد میلیون تومان است.
بنابراین بر خلاف شرکتهای سهامی و مسئولیت محدود، در این شرکتها هم مثل شرکتهای تضامنی هر شریک در مقابل کلیه دیون و تعهدات آن مسئولیت دارد. با این تفاوت که در شرکت های تضامنی هر شریک مسئول پرداخت تمام مطالبات است ولی در شرکت نسبی هر کس بنا بر درصد مالکیت خود می بایست سهمی از کل بدهی های شرکت را بدهد. در این نوع شرکت منافع و سود به نسبت سرمایه سرمایه گذاران تقسیم می شود.

چرا شرکت نسبی؟
شرکت نسبی به نوعی هم دارای بعضی از خصوصیات شرکت تضامنیست و هم مسئولیت شدید این نوع شرکت در تضمین کل مطالبات توسط تمام شرکا را ندارد. اما در مجموع غیر از مسئولیت شرکا در قبال طلبکاران، در بقیه موارد این شرکت با شرکت تضامنی تشابه دارند. مسئله ای که در اینجا نمی توان از آن عبور کرد این است که شرکتهای نسبی و تضامنی با عدم اقبال روبرو هستند. دلیل اصلی آن هم مسئولیت زیاد شرکا، اشکالات منطقی و حقوقی و همچنین محدودیت های فراوان ( همچون انحلال شرکت پس از فوت یا محجوریت یکی از شرکا و عدم اجازه انتقال سهم به غیر مگر با اجازه دیگر شرکا) در این گونه شرکت ها می باشد.

شرکت تعاونی
شرکتهای تعاونی با فلسفه تجمیع توان تعداد زیادی از افراد که عموما به تنهایی قادر به حل بعضی مشکلات خود نیستند به وجود آمده است. شرکت تعاونی شرکتیست که در آن به جای سرمایه هر عضو ، هر کدام از اعضا در آن نقش اصلی را دارا می باشند. می توان گفت خصوصیت اصلی این نوع شرکت آن است که هر عضو بدون توجه به سرمایه وی دارای یک حق رای است. شرکتهای تعاونی به دو گروه عام و خاص تقسیم می شوند که در حالت عام هر کس می تواند به عضویت آن در بیاید . اما در حالت خاص تنها یک صنف خاص مثل دانشجویان، کارگران، پزشکان و ... می توانند عضو آن باشند. تعداد اعضای شرکت تعاونی به طور کلی باید هفت نفر یا بیشتر باشد. البته برای هر نوع خاصی از شرکت تعاونی بر مبنای نوع فعالیت و سرمایه موجود حداقل و حداکثر تعداد اعضا بایستی به مصوبه وزارت تعاون مشخص شده است.

چرا شرکت تعاونی ؟
شرکت تعاونی به کسانی که به تنهایی توان حل مشکلات خود را ندارند این اجازه را می دهد که با مشارکت با یکدیگر به موانع را برطرف کنند. به عنوان مثال در صورتیکه جمعی از افراد به یک کالای خاص به طور مستمر احتیاج داشته باشند، در صورتیکه مقدار خرید تک تک آنها اندک باشد مجبور خواهند بود آن کالا را از طریق واسطه و قیمت گرانتر خریداری نمایند در حالیکه با عضویت در یک شرکت تعاونی و تجمیع سرمایه، می شود آن کالا را از تولید کننده به صورت عمده و بدون نیاز به واسطه خریداری کرد. همین طور برای فروش کالا ، ممکن است به عنوان مثال یک کشاورز در شرایطی نیاز اضطراری به پول داشته باشد. در نتیجه با فروش فوری کالای خود و یا سلف فروشی، متحمل خسارت شود. اما در صورتی که وی عضو یک شرکت تعاونی باشد با فروش کالای خود به آن شرکت می تواند از زیان ذکر شده جلوگیری کند. برای یک مثال دیگر می توان کارگری را مثال زد که به دلیل بضاعت کم نمی تواند از موسسه ای وام بگیرد. اما با عضویت در یک شرکت تعاونی و داشتن اعتبار نزد آن شرکت او خواهد توانست با نرخ معمول اقدام به اخذ وام کند.



:: بازدید از این مطلب : 12
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 11 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

• شرکت های هلدینگ چه شرکت هایی هستند؟
هلدینگ ها در چند شرکت که در یک زمینه مشترک فعال هستند سرمایه‌ گذاری می کنند. به طور کلی هر شرکتی که سهام مدیریتی یک یا چند شرکت دیگر را در اختیار داشته باشد هلدینگ است. به عنوان مثال شرکت سیمان فارس و خوزستان هلدینگ صنعت سیمان است.
مشخصه اصلی این شرکت ها همبستگی و وابستگی است ، این همبستگی می تواند در زمینه های مختلف باشد مثلاَ می تواند در زمینه تأمین، تولید و توزیع باشد تا بتواند ارزش افزوده موجود در کل این زنجیره را به خود اختصاص دهند. گونه های دیگری از همبستگی در عرصه های تحقیقات، بازاریابی، تأمین مالی، اعتبارات و تجارت نیز میسر است. با توجه به وابستگی گروه به یکدیگر، وظایف هیأت مدیره شرکت های تابعه از این شرکتها سلب و به صورت یک مدیریت استراتژیک به عهده هلدینگ قرار می گیرد، در نتیجه اگر چه شرکت هلدینگ دارای شرکت های متعدد و متنوعی است لیکن وابستگی خاص آن باعث می شود که مدیریت تمامی این شرکت ها در اختیار یک مجموعه واحد قرار گیرد.
اساسنامه شرکت های فوق یکی از موضوع های فعالیت خود را غالباَ کلماتی از جمله تأسیس یا مشارکت در شرکت ها و موسسات تولیدی، بازرگانی، ساختمانی، خرید وفروش سهام و اوراق بهادار و اوراق قرضه و سایر اموری که متناسب با فعالیت های شرکت مرتبط بوده، عنوان می کنند.
اقدامات و فعالیت های مهم این شرکت ها عبارت است از عزل و نصب مدیران، توسعه فرهنگ سازمانی، تنظیم و تلفیق حساب ها، حسابرسی داخلی، تنظیم اعتبارات، تدوین و کنترل برنامه و بودجه و بررسی و اتخاذ تصمیم در مورد طرح های توسعه و کنترل اطلاعات منتشره شرکت های تابعه خود.
شرکت های هلدینگ یا سرمایه‌گذاری اقدام به خرید درصد بالاتری از سهام سایر شرکت ها کرده و از این طریق شرکت های خود را کنترل می کنند.
• مراحل دریافت مجوز شرکت هلدینگ
الف) شرایط دریافت موافقت اصولی با ثبت شرکت:
متقاضی ابتدا باید درخواست خود را طبق فرم تقاضای صدور مجوز تأسیس شرکت مادر به همراه فرم پرسشنامه مشخصات داوطلب سمت مدیرعاملی یا عضویت در هیأت مدیره نهاد مالی تکمیل شده توسط اعضای هیأت مدیره و مدیرعامل پیشنهادی برای مدیریت نظارت بر نهادهای مالی سازمان بورس و اوراق بهادار ارسال کند. سازمان پس از بررسی مستندات اگر کامل باشند و شرایط لازم احراز گردد، موافقت اصولی خود را با تأسیس شرکت ابلاغ می کند.
ب) شرایط اعطای جواز تاسیس:
در صورت موافقت اصولی، شرکت مستلزم است مدارک اعلام شده توسط سازمان را ظرف مهلت مقرر تکمیل نماید. بعد از تکمیل مدارک مورد نظر سازمان نامه ای مبنی بر اجازه تأسیس شرکت و ثبت نزد مرجع ثبت شرکت‌ها را صادر خواهد کرد.
ج) شرایط اعطای جواز فعالیت پس از صدور جواز تأسیس :
بعد از اعلام موافقت با تأسیس شرکت، متقاضی باید طی مهلت مقرر شرکت را نزد مرجع ثبت شرکت ها به ثبت رسانده و مدارک مربوطه را به سازمان ارائه دهد.
بعد از ثبت نهاد مالی نزد مرجع ثبت شرکت ها و موسسات غیر تجاری، شرکت مدارک لازم را برای ثبت نزد سازمان ارائه می نماید و در صورت احراز شرایط، مجوز فعالیت برای شرکت‌ صادر می گردد.
• شرایط دریافت مجوز تبدیل و فعالیت:
چنانچه متقاضی قصد تبدیل شرکت موجود به شرکت مادر(هلدینگ) را داشته باشد باید اقدامات زیر را انجام دهد:
- تکمیل فرم تقاضای تبدیل به شرکت هلدینگ به همراه ضمائم ذکر شده در فرم.
- پرسشنامه مشخصات داوطلب سمت مدیر عاملی یا عضویت در هیأت مدیره نهاد مالی.
⃰ فرم تقاضای تبدیل به شرکت هلدینگ وهم چنین پرسشنامه مشخصات داوطلب سمت مدیر عاملی، یا عضویت در هیأت مدیره نهاد مالی در آدرس الکترونیکی www.seo.ir درمسیر/لینک معاونت نظارت بر نهادهای مالی /لینک نهادهای مالی تحت نظارت /لینک شرکت مادر(هلدینگ) موجود می باشند.
- پس از ارسال مدارک به مدیریت نظارت بر نهادهای مالی در صورت تکمیل بودن اسناد و احراز شرایط لازم سازمان اقدام به صدور مجوز تبدیل می نماید. متقاضی باید ظرف مهلت مقرراقدام به ثبت تغییر موضوع شرکت در مرجع ثبت شرکت ها نماید. ,



:: بازدید از این مطلب : 14
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : دو شنبه 11 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

اختیارات و تحدید اختیارات مدیران شرکت در چیست ؟ مدیران شرکت تمامی اختیارات لازمه را برای نمایندگی و اداره شرکت دارند، مگر اینکه در اساسنامه ترتیب دیگری مقرر شده باشد. هر قراردادی در رابطه با محدود کردن اختیارات مدیران که در اساسنامه به آن تصریح نشده، در مقابل اشخاص ثالث باطل و کان لم یکن خواهد بود
اختیارات و تحدید اختیارات مدیران شرکت

اختیارات مدیران شرکت
در شرکت انتصاب مدیرعامل از میان اعضای هیات مدیره یا اشخاص خارج از آن منتصب می‎شود. انتخاب مدیرعامل در صلاحیت هیات مدیره است که از میان اشخاص حقیقی انتخاب می‎شود. در صورتی که مدیر عامل عضو هیات مدیره باشد، نباید مدت مدیر عاملی او از مدت عضویت او در هیات مدیره بیشتر باشد. در عین حال مدیر عامل نمی تواند در زمان واحد، به عنوان مدیر چندین شرکت انتخاب شود و تنها می‎تواند مسئولیت اداره یک شرکت را بر عهده بگیرد. بر اساس ماده ۱۲۶ لایحه قانونی، مدت زمان تصدی مدیرعامل و یا هیات مدیره و میزان مسئولیت‏ها‎ و وظایف مدیران مشخص می‎شود که اگر مدیران برخلاف آن عمل کنند، در مقابل صاحبان سهام و اشخاص ثالث معتبر، مسئول هستند.

 

 

وظایف و مسئولیت‏ها‎ی مدیران شرکت
بر اساس لایحه اصلاح قانون تجارت مصوب ۱۳۴۷، شرکت‏ها‎ بواسطه هیات مدیره منتخب مجمع عمومی اداره می‎شوند که آنها نیز با رعایت قوانین و مقررات جاری کشور، اساسنامه شرکت و مصوبات مجمع عمومی صاحبان سهام، شرکت را اداره می‎کنند. مطابق با مواد ۱۴۲ و ۱۴۳ اصلاحیه مزبور، اعضای هیات مدیره در برابر هر گونه سهل انگاری و کوتاهی خویش و دیگر اعضا، که موجب خسارت به شرکت می‎شود، به صورت فردی و گروهی در مقابل سهامداران و اشخاص ثالث مسئول هستند. همچنین بر اساس همین قانون، محدوده مسئولیت‏ها‎ی مدیران مشخص شده است و در صورتی که مدیران خارج از محدوده تعیین شده، عمل کنند و در نتیجه عملکرد آنها شرکت متضرر شود، خود پاسخگو هستند و باید مسئولیت آن را بر عهده بگیرند.

 

اختیارات مدیران شرکت

محدوده اختیارات مدیران شرکت
ماده ۱۰۵ قانون تجارت به تعیین اختیارات مدیران شرکت پرداخته است و در این زمینه مقرر نموده که: «مدیران شرکت تمامی اختیارات لازمه را برای نمایندگی و اداره شرکت دارند، مگر اینکه در اساسنامه ترتیب دیگری مقرر شده باشد. هر قراردادی در رابطه با محدود کردن اختیارات مدیران که در اساسنامه به آن تصریح نشده، در مقابل اشخاص ثالث باطل و کان لم یکن خواهد بود». وظایف و مسئولیت‏ها‎ی مدیران در مقابل اشخاص ثالث، شرکت و شرکا مشخص می‎شود که در زیر به هر یک می‎پردازیم:

 

۱- وظایف مدیران در مقابل اشخاص ثالث
بر اساس ماده ۱۰۵ قانون تجارت، مدیران شرکت تمامی اختیارات لازم را برای نمایندگی و اداره شرکت فراهم می‎کنند. اداره شرکت برای مدیران به معنای انجام تمامی امور اداری شرکت و انعقاد معاملاتی که مدیر به نام شرکت انجام می‎دهد، می‎باشد. مدیر می‎تواند مهم ترین امور از جمله فروش اموال اعم از منقول و غیر منقول، انتقال سرقفلی، توثیق اموال شرکت و … را بر عهده بگیرد. این ماده نظم عمومی حاکم بر شرکت را نیز مشخص می‎کند زیرا سهامداران از محدود کردن اختیارات مدیر، بعد از امضای اساسنامه، ممنوع شده اند. در صورتی که برخلاف این امر بین شرکا مقرر شده باشد، نسبت به اشخاص ثالث باطل و بلااثر است. این قاعده از حقوق عام راجع به قراردادها متمایز است و حقوق اشخاص ثالث را حفظ می‎کند.

 

۲- اختیارات مدیر در برابر شرکت و شرکا
سهامدارانی که اساسنامه را امضا می‎کنند، می‎توانند آزادانه اختیارات آن را محدود کنند و یا اینکه بعد از آن و همراه با شرکایی که بعداً وارد شرکت شده اند، به این امر مبادرت نمایند. بطور کلی مدیران در برابر شرکت و شرکا مسئولیت‏ها‎ی زیر را بر عهده دارند:

 

زمانی که شرکا در اساسنامه اختیارات مدیر یا مدیران را محدود کرده باشند. به عنوان مثال پیش بینی کنند که اسناد تعهدآور مهم باید توسط اکثر شرکا امضا شود؛ شرکت و شرکا مسئولیت انجام دادن این تعهدات را ندارند و خود مدیران باید برای انجام آن اقدام کنند.

اگر اساسنامه درباره اختیارات مدیر سکوت کرده باشد، مدیر از اختیارات مطلق برخوردار است؛ مشروط بر اینکه قرارداد جداگانه‎ی بین شرکا و مدیر، اختیارات وی را محدود نکرده باشد. به این معنا که به موجب قرارداد خصوصی، می توان اختیارات مدیر را در مورد شرکت و شرکا، محدود نمود و هرگاه مدیر از حدود اختیارات قراردادی خارج شود، در مقابل شرکت و شرکا مسئول خواهد بود.

مسئولیت مدنی مدیران شرکت
چنانچه خسارات وارده از سوی مدیران شرکت‏ها‎ی تجاری، به اشخاص ذینفع، ناشی از اتلاف باشد، برای احراز مسئولیت مدنی مدیران اثبات تقصیر مدیران ضرورت ندارد و وجود ارکان مسئولیت مدنی به معنای اثبات مسئولیت مدنی مدیران شده است. برای مثال اگر یکی از مدیران شرکت تجاری، شخصاً و مباشرتاً اقدام به تخریب اموال شرکت نماید، مسئولیت مدنی وی ثابت شده است. اما اگر مدیر بصورت غیرمستقیم و با واسطه، ضرری را به اشخاص ذینفع وارده کند، اثبات مسئولیت مدنی مدیر منوط به احراز تقصیر وی خواهد بود.

 

۱- نحوه اثبات تقصیر مدیران
اثبات تقصیر، نیازمند مشخص کردن «باید‌ها و نباید‌های» حاکم بر اعمال شخصی است که بواسطه آن تکالیف و حدود اختیارات و مرزهای مسئولیت اشخاص شفاف می‎شود. اگر ضررها و خسارتهای وارده از سوی مدیر به سایر اشخاص، در نتیجه تخلف از تکالیف و یا حدود اختیارات تعیین شده وی باشد، مدیر مسئولیت آن را بر عهده دارد و خسارت دیدگان جهت وصول زیان‏ها‎ی خود می‎توانند به وی مراجعه نمایند.

 

۲- منابع شناسایی تقصیر مدیران
منابع شناسایی تقصیر مدیران براساس ۳ منبع انجام می شود که عبارتند از قانون، قرارداد و عرف. به منظور شناسایی تقصیر مدیران شرکت‏ها‎ی تجاری باید به این منابع مراجعه کرد.

 

قانون : جهت احراز مسئولیت مدنی مدیران در قانون، باید تکالیف و حدود اختیارات مدیران شناسایی گردد و در صورتی که خسارتهای وارده به اشخاص در نتیجه تخلف مدیران از تعهدات قانونی شان باشد، تقصیر آنها ثابت شده و می‌توان برای جبران ضرر‌های وارده به مدیران متخلف مراجعه کرد.
تقصیر قراردادی مدیران : مدیران شرکت‌های تجاری در مقابل سه شخص مسئولیت قراردادی دارند که این سه شخص عبارت‌اند از شرکت، شرکا و اشخاص ثالث.
تقصیر مدیران در عرف : تعهدات یک تاجر محدود به تعهدات قانونی و قراردادی محدود نمی شود و یکی از منابع استخراج تکالیف و حدود اختیارات مدیران شرکت‌های تجاری، عرف است. اگر در قانون حکمی در زمینه تکالیف و حدود اختیارات مدیران وجود نداشته و قراردادی نیز میان آنها منعقد نشده باشد، برای اثبات تخلف مدیران از تکالیف و یا حدود اختیارات، می‌توان به عرف مراجعه و تقصیر مدیران را اثبات کرد. مدیران شرکت‌های تجاری علاوه بر آنکه ملزم به رعایت اصول عرفی موجود در جامعه‌ای که در آن فعالیت می‌کنند هستند، باید قواعد عرف را نیز رعایت نمایند.



:: بازدید از این مطلب : 19
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 10 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

اشاعه و تفاوت آن با شرکت در چیست ؟ اشاعات در قانون مدنی آمده و عبارت است از اجتماع حقوق مالکین متعدد در شیء واحد به نحو مشاع بدون قصد کسب سود. در عین حال نباید تصور کرد، اشاعه اجتماع حقوق افراد در چیزی است که هیچ منفعتی نداشته باشد بلکه قاعدتاً مالی که منفعت نداشته باشد، هیچ قیمتی نیز برای آن تعیین نمی شود.


اشاعه چیست؟
ماده ۵۷۱ قانون تجارت در تعریف شرکت چنین مقرر داشته است: «اجتماع حقوق مالکین متعدد در شیء واحد بنحو اشاعه». این تعریف به تمامی شرکت ها و اشاعات اشاره دارد و شرکتی که با پرداخت سرمایه مشخص با مشارکت چند نفر تشکیل می شود و یا اشاعه ای که چند نفر در خانه خود تشکیل داده اند و …. همگی مشمول تعریف فوق هستند. در ماده ۵۷۲ ذکر شده است که شرکت اختیاری است و یا در نتیجه عقدی از عقود تاسیس می شود. همچنین ممکن است شرکت در نتیجه شرکاء از قبیل مزج اختیاری یا قبول مالی مشاعاً در ازاء عمل چند نفر و نحو آنها تاسیس شده باشد. در ماده ۵۷۴ همین قانون آمده است که: «شرکت قهری اجتماع حقوق مالکین است که در نتیجه امتزاج یا ارث تشکیل می شود.»

 

اشاعات چیست ؟
اشاعات در قانون مدنی آمده و عبارت است از اجتماع حقوق مالکین متعدد در شیء واحد به نحو مشاع بدون قصد کسب سود. در عین حال نباید تصور کرد، اشاعه اجتماع حقوق افراد در چیزی است که هیچ منفعتی نداشته باشد بلکه قاعدتاً مالی که منفعت نداشته باشد، هیچ قیمتی نیز برای آن تعیین نمی شود. منظور از شرط «بدون قصد کسب سود» این است که عمل اشاعه بدون قصد منفعت صورت می گیرد و نه این که هر یک از شرکاء از حصه مشاعی خود هیچ سودی دریافت نکنند.

 

تفاوت اشاعه و شرکت
شرکت با هدف کسب منفعت و سود تشکیل می شود و در عین حال، به ضرر و زیان نیز توجه دارد. هدف اصلی شرکت، تقسیم ضرر و زیان نیست و کسانی که شرکت را تاسیس کرده اند، با هدف کسب سود پا به این عرصه گذاشته و بنابراین عقلانی نیست که حتماً ضرر داشته باشد و ضرر آن تقسیم نشود. در واقع ضرر و سود به یک اندازه قابل تقسیم است مگر اینکه خلاف آن شرط شده باشد.
در حالی که شرکت با عقد و اختیار تشکیل می شود؛ برای مثال شرکت راه و ساختمان با شراکت چندین نفر تاسیس می گردد. اما اشاعه ممکن است اختیاری و یا قهری باشد. برای مثال، زمانی که وراث در زمینه تقسیم ترکه مورث، با یکدیگر اشاعه می کنند، امری اجباری است.
شرکت برای مدت مشخص و نامحدود تشکیل می شود و شرکا و سهامداران نمی توانند غیر از مواردی که در قانون تجارت عنوان شده است، درخواست انحلال آن را داشته باشند. این در حالی است که در اشاعه پس از دریافت نتیجه و هدف اصلی، شرکا می توانند هر زمان که بخواهند، آنرا منحل کنند.
سهم شرکا در شرکت، براساس مجموعه ای از دستورالعمل ها انجام می شود. برای مثال انتقال سهم الشرکه تابع تشریفاتی است و در بعضی از آنها رضایت شرکاء ضرورت دارد. اما در اشاعه، انتقال حصه مشاع از ناحیه هر یک از شرکاء بی مانع است.
در حقوق ایران، اشاعه نمی تواند توقعات شرکت را برآورده سازد. این دو نهاد حقوقی در تقابل با یکدیگر قرار می گیرند که بشکل تضاد یا رقابت مطرح می شوند. چنین تفکیکی، بویژه اگر اشاعه قانونی و اشاعه قراردادی جداگانه باشد، انکارناپذیر خواهد بود.
شرکت داوطلبانه بوده و بنابراین قراردادی، سازماندهی شده و پایدار است. قصد شریک شدن اعضاء برای تشکیل شرکت، آنها را به هم پیوند می دهد. اشاعه تحمیلی است، بنابراین غیر سازماندهی شده، فانی و کمتر سازگار با زندگی تجاری می باشد.
رقابت بین اشاعه و شرکت مستلزم این است که هر دو نهاد بتوانند بشکل صحیحی بر موقعیت هایی دارای محتوای یکسان اعمال شوند و بین آنها، حوزه مشترکی وجود داشته باشد. بین این دو نهاد رابطه عموم و خصوص من وجه وجود دارد.
تحقق آورده عبارت است از سرمایه شرکت که شرکا در اختیار شرکت قرار می دهد و در مقابل آن سهم الشرکه یا سهام به شرکا تعلق می گیرد. در اشاعه، طرفین توافق می کنند اموالی را به اشتراک بگذارند و در مقابل به آنها حقوق، بویژه حقوق مادی که به عنوان مالک مشاع بودنشان متصل است، اختصاص داده می شود که با توجه به آنکه مالکان در هر لحظه حق تقسیم دارند، طرفین می توانند روی یک حق مالکیت فردی حساب کنند.
مدیریت و کنترل شرکت جنبه عینی شرکت است که براساس حکم قانونگذار، مستلزم آن است که شرکاء بطور موثری در بهره برداری با نفعی مشترک، بطور مساوری همکاری داشته باشند. اما در اشاعه، نفع طرفین با توجه به قانون مدنی تصریح نشده و در هاله ای از ابهام قرار دارد. با این وجود، مالکان مشاع بدون هیچ تردید در شرایط تساوی مطلق بوده و حق بهره برداری از اموال مشاع و نحوه اداره کردن اموال مشترک تابع شرکت در نفع و ضرر به نسبت سهمشان را دارند



:: بازدید از این مطلب : 26
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 10 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

شرکتهای مسئولیت محدود و سهامی خاص در کیش که انجام امور ترخیص کالا و امور واردات و صادرات و حق العمل کاری را دارند. با امتیاز 20 سال معافیت مالیاتی به شرط آنکه در محدوده جزیره کیش فعالیت می کنند میتوانند شرکت خود را با توجه به مدارک مورد نیاز که در ادامه ذکر شده است، ثبت نمایند.

ثبت شركت در منطقه آزاد كيش:

مدارك مورد نياز براي ثبت شركت در مناطق آزاد كيش:

كپي شناسنامه و كارت ملي شركا


يكي از مزاياي ثبت شركت در منطقه آزاد كيش اين است كه ديگر نيازي به عدم سوء پيشينه نيست وقتي ميخواهيم در تهران شركت ثبت كنيم حتماً بايد اعضاي هيأت مديره براي عدم سوء پيشينه اقدام كنند ولي در ثبت شركت در منطقه آزاد كيش ديگر نيازي به اخذ عدم سوء پيشينه از پليس آگاهي نيست.

هدف از ثبت شركت در منطقه آزاد كيش اين است كه موقعيت تجاري و بازرگاني و گردشگري بهتري برابر انجام كارها ايجاد كنيم.


توضيحات در مورد مناطق آزاد كيش:

هر شركت يا مؤسسه‌اي كه در منطقه ثبت مي‌شود و مركز اصلي آن نيز در همان منطقه باشد شركت ايراني و ثبت شده در منطقه محسوب مي‌شود.

در واقع به اين منظور است كه طبق قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران بايد عملكرد داشته باشند ولي با اين تفاوت كه هر منطقه آزاد يكسري قانون‌ها و قوانين مخصوص منطقه را دارد.


مدارک مورد نیاز:
ثبت شرکت مسولیت محدود در کیش
دو نسخه شرکتنامه که تکمیل شده و به امضاء کلیه شرکاء رسیده باشد
دو نسخه تقاضانامه
دو نسخه اساسنامه
دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین
فتوکپی صفحه اول شناسنامه کلیه شرکاء و مدیران شرکت (در صورتی که اشخاص مذکور دارای شخصیت حقوقی باشند به جای فتوکپی شناسنامه ، آگاهی روزنامه ارائه میشود).
تقویم نامه سرمایه غیر نقدی توسط شرکاء (در صورتی که تمام یا قسمتی از سرمایه به صورت غیر نقدی باشد شرکت جهت اخذ مجوز معرفی خواهد شد).
ثبت شرکت سهامی خاص در کیش
دو نسخه اظهارنامه
دو نسخه اساسنامه که تکمیل شده
دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین
فتوکپی صفحه اول شناسنامه کلیه مدیران و سهامداران و بازرسان
گواهی از یکی از بانکهای جزیره کیش که حاکی از پرداخت لااقل ۳۵% سرمایه باشد.



:: بازدید از این مطلب : 18
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 10 تير 1397 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali

استان آذربایجان شرقی با ۴۵٬۴۸۱ کیلومتر مربع وسعت ، حدود ۲٫۸ درصد از مساحت کل ایران را در بر گرفته است . این استان در شمال غرب کشور ایران و بین مدارهای ۳۶ درجه و ۴۵ دقیقه تا ۳۹ درجه و ۲۶ دقیقهٔ مدار عرض شمالی و نصف‌ النهارهای ۴۵ درجه و ۵ دقیقه تا ۴۸ درجه و ۲۲ دقیقهٔمدار طول شرقی واقع شده ‌است.

استان آذربایجان شرقی ۲۰۰ کیلومتر با کشور جمهوری آذربایجان و ۳۵ کیلومتر با کشور ارمنستان از سمت شمال مرز مشترک خاکی دارند. این استان ۴۲۰ کیلومتر با استان آذربایجان غربی از سمت غرب و جنوب غربی ، ۴۰۰ کیلومتر با اردبیل از سمت شرقی و ۱۴۵ کیلومتر با زنجان از سمت جنوبی هم‌مرز می باشد شهرستان جلفا در شمال غربی آذربایجان شرقی به عنوان یک نوار باریک در مرز شمالی استان واقع گردیده است. از شمال تا به رود ارس ، کشورجمهوری نخجوان و کشور ارمنستان و آذربایجان منتهی می شود این شهرستان از ۱۶۷۰.۳۱ کیلومتر مربع و همسایگان بزرگ شهرستان مرند به شرق، و اهر به سمت جنوب این منطقه را پوشش داده است . به طور متوسط، عرض شهرستان جلفا ۱۷ کیلومتر مربع می باشد و طول آن ۱۰۰ کیلومتر مربع می باشد . شهر جلفا پایتخت شهرستان نیز هست .

سرمایه گذاری و مزایای رقابتی جهت ثبت شرکت در ارس

منابع انسانی عالی (کارشناس و نیروی کار ارزان).

انرژی ارزان وجود دارد

امنیت سرمایه گذاری بالا

انبارداری ارزان و مناسب

زمین های زیاد

معافیت از حقوق گمرکی و موقعیت تجاری جهت واردات مواد اولیه و ماشین آلات

معافیت از مخارج آداب و رسوم و سنن .

موقعیت تجاری برای واردات اجناس تولید شده در منطقه به تمام نقاط ایران بر اساس قانون ارزش افزوده.

مزایای گمرکی جهت سرمایه گذاری مناسب

افزایش تعداد کالاهای وارداتی به این مناطق آزاد تا ۳۰۰۰۰۰۰ هزار$.

حداقل زمان مورد نیاز جهت ارزیابی و انجام تشریفات تخلیه اجناس

امکان واردات اجناس خارجی از راه های ترانزیت داخلی و کانتیر

امکان حمل اجناس با قطار که به خطوط بیرون از کشور متصل می گردد

پذیرش گارانتی جهت تخلیه کالاها از این منطقه.

صورتحساب جداگانه جهت انبار تخلیه

ورود توافق با صاحبان بار برای واردات و صادرات اجناس از واحد تولید در منطقه.

تخلیه اجناس ثابت بر روی کامیون در کمترین زمان ممکن.

صدور لایحه انبار برای صاحبان اجناس.

قوانین خدمات توقف برای اجناس موجود در مناطق آزاد 2 برابر بیشتر از همین زمان مورد انتظار برای ایران می باشد

ساعت خدمات توقف جهت تولید اجناس بی نهایت می باشد.

مزایای قانونی جهت سرمایه گذاران خارجی

استفاده از مزایای و موقعیت های مندرج در قانون ارزش افزوده.

۲۰ سال معافیت مالیاتی جهت فعالیت های گوناگون اقتصادی از تاریخ شروع فعالیت.

معافیت از مخارج قوانین و منافع تجاری جهت واردات مواد اولیه و ماشین آلات.

صادرات اجناس تولیدی به خارج از کشور با کمترین تشریفات.

آزادی به جهت واردات هر نوع اجناس به جز برای آنهایی که ناقض قوانین اسلامی می باشد.



:: بازدید از این مطلب : 11
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 10 تير 1397 | نظرات ()

صفحه قبل 1 2 صفحه بعد